Diagnose van allergische rinitis

Bij symptomen die aan allergie doen denken, is de tussenkomst van een allergoloog onmisbaar om het allergeen of de allergenen te identificeren en hun rol bij het optreden van deze symptomen te bepalen.

Dit onderzoek kan leiden tot een allergeenspecifieke behandeling (of desensibilisatie), de enige behandeling die in staat is het natuurlijke verloop van de allergische aandoening te wijzigen.   

The different stages of allergic rhinitis diagnosis:

Anamnese

Dit is de eerste fase van de allergiediagnose. Ze moet het mogelijk maken de hypothese van allergie te bevestigen en een eerste lijst op te stellen van allergenen die verantwoordelijk kunnen zijn voor de symptomen.

De diagnose detailleert:

- De voorgeschiedenis van de symptomen (de duur, de aard, de periodiciteit, het bestaan van geïdentificeerde uitlokkende factoren)
- De familiale antecedenten van allergie (een naast familielid met allergie) en de persoonlijke antecedenten (een allergie tijdens de kinderjaren)
- De algemene omgeving (in welke omgeving leeft de persoon en in welk klimaat)
- De levenswijze, verblijfplaats (woning, bureau, huisdieren, voedingsgewoonten)
- De activiteiten (professioneel, ontspanning)

Om een volledige diagnose te stellen kunnen verschillende raadplegingen nodig zijn.

Klinisch onderzoek

Het klinische onderzoek omvat een algemeen onderzoek (gewicht, bloeddruk) en een onderzoek gericht op de organen die het vaakst door allergie worden getroffen (de huid, de longen, de neus, de bronchiën). Het laat de allergoloog toe een balans op te maken van de gevolgen van de allergie en oriënteert naar eventueel aanvullende onderzoeken die niet noodzakelijk binnen het gebied van de allergie vallen (functioneel ademhalingsonderzoek bij astma).

Huidtests (prick tests)

Na de anamnese en het klinische onderzoek wordt een lijst van mogelijk verantwoordelijke allergenen geïdentificeerd. Deze lijst bepaalt de huidtests.

Hun principe berust op het reproduceren, op zeer kleine schaal en ter hoogte van de huid van de patiënt, van de allergische reactiede/etre-allergique/qu-est-ce-que-l-allergie/la-reaction-allergique.html van het type "onmiddellijke overgevoeligheidde/etre-allergique/glossaire/h.html#c50" (de allergische reactie treedt onmiddellijk op na contact met het allergeen in kwestie).

Waaruit bestaan de huidtests?

Hun principe berust op het reproduceren, op zeer kleine schaal en ter hoogte van de huid van de patiënt, van de allergische reactie van het type "onmiddellijke overgevoeligheid" (de allergische reactie treedt onmiddellijk op na contact met het allergeen in kwestie).

De huidtest:
- Een druppel van het allergeen wordt op de huid van de onderarm of de rug aangebracht. Vervolgens wordt in het centrum van de druppel een klein prikje gegeven om het allergeen in de huid te laten dringen en een allergische reactie uit te lokken

- Na 20 minuten wordt het resultaat uitgelezen: een overgevoeligheidde/etre-allergique/glossaire/h.html#c50sreactie veroorzaakt roodheid van de huid die lijkt op een muggenbeet, met oedeem (zwelling) en jeuk

- De intensiteit van de reactie wordt geëvalueerd door de uitgelokte reactie te vergelijken met een "controlestof" (een "controlestof" veroorzaakt bij iedereen, zonder uitzondering, een reactie en laat toe te bepalen met welke intensiteit het lichaam van de patiënt reageert).

Dit is een snelle, pijnloze, reproduceerbare en zelfs door zeer jonge kinderen, goed aanvaarde techniek.  Dit is de vaakst toegepaste techniek.

Biologische bepaling

Wanneer de prick tests niet interpreteerbaar of negatief zijn en de symptomen aanhouden, kan de allergoloog overgaan tot een biologisch onderzoek. Het onderzoek naar specifieke IgE laat toe het allergeen in kwestie te bepalen.

Na de diagnose, de behandeling

Na het uitlezen van de resultaten volgt advies over:

- de uitschakeling van de allergenen, indien mogelijk
- het voorschrijven van geneesmiddelen (antihistaminica, bronchodilatatoren, corticoïden) volgens de ernst van de pathologie en die de symptomen onmiddellijk verlichten
- behandeling met allergeenspecifieke immunotherapie, wanneer geschikt voor de indicatie en vanaf de leeftijd van 5 jaar.

Aan het begin van de behandeling geïntroduceerde allergeenspecifieke immunotherapie kan het natuurlijke verloop van de allergische aandoening wijzigen¹.

+ link naar de rubriek "de behandelingen"

+ kader patiëntengetuigenis

Voordeel van een vroege behandeling van allergische rinitis

Florence, 13 jaar oud, lijdt aan pollenallergie. Haar mama vertelt:

Vanaf haar vierde is Florence allergisch voor grassen. Ze hoestte 's nachts en had voortdurend een verstopte neus. Zoals alle kinderen liep ze graag en had last bij inspanning.

Zeer snel en vanaf het eerste jaar behandeling verbeterde haar toestand aanzienlijk. Zodra ze werd behandeld kon ze aan competitiesport doen.

Nu kan ze, wanneer ze zich behandelt, een normaal leven leiden.