Naam: Bij
Latijnse naam: Apis mellifera
Beschrijving: Een bij is 11 tot 18 mm lang. De bij is lichtjes behaard en heeft een zwarte kleur met oranje strepen. Zoals alle vliesvleugeligen is het lichaam opgedeeld in drie delen. Ze verzamelt de nectar van de bloemen en maakt honing met haar tong. Alle bijen zijn vrouwelijk. De bij beschikt over een angel om zich te verdedigen tegen elk geval van agressie. Het gif wordt ingespoten door een angel met weerhaken die na de steek in de huid blijft. Het verlies van de angel betekent ook de dood van de bij.
Voorkomen: De bij wordt overal ter wereld aangetroffen, behalve in tropische gebieden.
De bij werd door de mens gedomesticeerd voor de productie van honing. Ze speelt een onmisbare rol voor de voortplanting van planten met bloemen en fruitbomen.
Pollenvorming: Maart tot september
Belangrijkste allergenen: Hyaluronidase, fosfolipase A2 en het antigeen 1 zijn eiwitten die in het gif aanwezig zijn.
Allergologie: De bij is helemaal niet agressief en zoekt het contact met mensen niet op. Er komen dus minder bijensteken voor dan wespensteken. Toch is er geen onderscheid tussen deze steken wat de risico's betreft.
Elke bijensteek veroorzaakt een ernstige pijn, soms een oedeem. Bij de allergische patiënt kan deze steek leiden tot een anafylactische schok. Deze ernstigste uiting van de allergie kan in extreme gevallen leiden tot de dood.
Aan patiënten die allergisch zijn voor het gif van vliesvleugeligen wordt aangeraden om steeds een noodtas bij de hand te houden met daarin een zelfinjecteerbare spuit met adrenaline.
Enkele nuttige tips om steken te vermijden:
- wandel niet blootsvoets op gras,
- mijd plekken waar abnormaal veel insecten zijn,
- kom niet in de buurt van bijenkorven,
- vermijd bruuske bewegingen in de buurt van bijen.
Momenteel is de enige behandeling van een allergie voor gif van vliesvleugeligen de desensibilisatie die onder zeer strikte medische begeleiding wordt uitgevoerd.
Kruisreacties: alsem, ambrosia, rode mier, schietmotten, wesp, hommel, honing