Allergie Begrijpen
Diagnostic
Bij een patiënt met de kenmerkende astmasymptomen moet de allergieoorzaak worden opgespoord. Deze diagnose kan zowel bij kinderen als bij volwassenen door een allergoloog worden uitgevoerd.
De verschillende fasen van de allergiediagnose
Anamnese
Dit is de eerste fase van de allergiediagnose. Ze moet het mogelijk maken de hypothese van allergie te bevestigen en een eerste lijst op te stellen van allergenen die verantwoordelijk kunnen zijn voor de symptomen.
De diagnose detailleert:
- De voorgeschiedenis van de symptomen (de duur, de aard, de periodiciteit, het bestaan van geïdentificeerde uitlokkende factoren)
- De familiale antecedenten van allergie (een naast familielid met allergie) en de persoonlijke antecedenten (een allergie tijdens de kinderjaren)
- De algemene omgeving (in welke omgeving leeft de persoon en in welk klimaat)
- De levenswijze, verblijfplaats (woning, bureau, huisdieren, voedingsgewoonten)
- De activiteiten (professioneel, ontspanning)
Om een volledige diagnose te stellen kunnen verschillende raadplegingen nodig zijn.
Klinisch onderzoek
Het klinisch onderzoek omvat een algemeen onderzoek (gewicht, bloeddruk) en een onderzoek gericht op de organen die het vaakst door allergie worden getroffen (de huid, de longen, de neus, de bronchiën). Het laat de allergoloog toe een balans op te maken van de gevolgen van de allergie en oriënteert naar eventueel aanvullende onderzoeken die niet noodzakelijk binnen het gebied van de allergie vallen (functioneel ademhalingsonderzoek bij astma).
Functioneel ademhalingsonderzoek
Het is onmisbaar om de ernst van de ventilatiestoornis te evalueren. Het onderzoek omvat een spirometrie en de analyse van de debiet-volumecurve. In sommige gevallen is een meting van het functionele restvolume of de weerstand van de luchtwegen met behulp van plethysmografie noodzakelijk.
De peakflowmeter
Dit is het ideale astmacontrole-instrument, zowel voor thuis als bij de arts. Hij meet het maximaal uitgeademde debiet in liter per minuut (PEF).
OPGEPAST! Wanneer de PEF zeer laag is, moet onmiddellijk de arts of de spoeddienst worden geraadpleegd. Het onderzoek van de evolutie van de PEF-waarden is een zeer goede indicator van de stabiliteit van het astma.
Huidtests (prick tests)
Na de anamnese en het klinisch onderzoek, wordt een lijst van mogelijk verantwoordelijke allergenen geïdentificeerd. Deze lijst bepaalt de huidtests.
Waaruit bestaan de huidtests?
Hun principe berust op het reproduceren, op zeer kleine schaal en ter hoogte van de huid van de patiënt, van de allergische reactie van het type "onmiddellijke overgevoeligheid" (de allergische reactie treedt onmiddellijk op na contact met het allergeen in kwestie).
De huidtest:
- Een druppel van het allergeen wordt op de huid van de onderarm of de rug aangebracht. Vervolgens wordt in het centrum van de druppel een klein prikje gegeven om het allergeen in de huid te laten dringen en een allergische reactie uit te lokken
- Na 20 minuten wordt het resultaat uitgelezen: een overgevoeligheidsreactie veroorzaakt roodheid van de huid die lijkt op een muggenbeet, met oedeem (zwelling) en jeuk
- De intensiteit van de reactie wordt geëvalueerd door de uitgelokte reactie te vergelijken met een "controlestof" (een "controlestof" veroorzaakt bij iedereen, zonder uitzondering, een reactie en laat toe te bepalen met welke intensiteit het lichaam van de patiënt reageert).
Dit is een snelle, pijnloze, reproduceerbare en zelfs door zeer jonge kinderen, goed aanvaarde techniek. Dit is de vaakst toegepaste techniek.
Biologische bepaling
Wanneer de prick tests niet interpreteerbaar of negatief zijn en de symptomen aanhouden, kan de allergoloog overgaan tot een biologisch onderzoek. Het onderzoek naar specifieke IgE laat toe het allergeen in kwestie te bepalen.
Niet-specifieke provocatietests
Hiermee kan niet-specifieke bronchiale hyperreactiviteit worden gemeten. De tests bestaan uit het inademen van metacholine.
Specifieke provocatietests
Wanneer de klinische tests niet overeenstemmen met de biologische tests, kan de allergoloog een bronchiale provocatietest uitvoeren.